Zrobotyzowane stanowisko automatycznego nawijania kompensatorów

Budowa systemu: 

1. Magazynek narzędzi 
2. Robot COMAU NJ 220  
3. Obrotnik A (duże kompensatory) 
4. Obrotnik B (małe kompensatory) 

Urządzeniami odpowiedzialnymi za realizację procesu nawijania są obrotniki A lub B, oraz robot COMAU NJ 220 wyposażony w specjalizowane narzędzia.   

Proces produkcji 

Przed uruchomieniem operator wybiera na ekranie głównym panelu operatorskiego recepturę (spośród dostępnej listy zapisanych wcześniej przez technologa receptur) i wciska start. Na wybranym obrotniku (w zależności od wielkości kompensatora) operator obsadza wał z rdzeniem, na którym nawijany będzie kompensator. 

Po wyjściu ze strefy robota wybiera z na panelu operatorskim narzędzie po które powinien udać się robot. Następnie robot wraz z narzędziem ustawia się naprzeciwko obrotnika (A lub B). Operator powtórnie wchodzi w strefę działania robota i rozwija ręcznie z narzędzia podawane medium (kord, gumę lub taśmę termokurczliwą), zaczepia na rdzeniu kompensatora i nawija je. 

Po nawinięciu, operator ponownie wychodzi z obrębu działania robota. Na panelu wciska przycisk START. Rozpoczyna się właściwy proces produkcyjny automatycznego nawijania. Po nawinięciu, robot i obrotnik zatrzymują się, operator wchodzi do strefy robota i odcina rozwijany materiał.

Następnie wychodzi ze strefy robota i z panelu sterowania uruchamia proces wymiany narzędzia przez robota. Proces ten powtarza się dla kolejnego materiału nawojowego.

Układ może nawijać kord z parametrami takimi jak: prędkość liniowa kordu, siła naciągu, skok nawijania, długość nawinięcia, szerokość nawijania. 

Na panelu operatorskim, poza wymienionymi parametrami technolog ma możliwość ustawienia wielkości jak: czas rozpędzania i hamowania obrotnika, grubość materiału [w µm], ciężar właściwy [g/cm3], średnicę zewnętrzną tulei owijarki oraz odległość osi obrotu narzędzia od osi obrotu obrotnika. Wszystkie powyższe wielkości zawarte są w recepturach. 

Operator korzystając z ekranów diagnostycznych ma możliwość podglądu na panelu kluczowych informacji takich jak:  nazwę aktualnie wybranej receptury, stan hamulca i stan czujników na owijarce, siła naciągu materiału (kordu, taśmy bądź gumy), aktualna prędkość liniową przewijania, długość nawinięcia na aktywnym obrotniku, aktualne natężenie prądu na napędzie aktywnego obrotnika. 

W zależności od przyznanych uprawnień na panelu operatorskim technolodzy mogą dodawać, modyfikować lub kasować receptury. 

Wdrożenie zrobotyzowanego stanowiska produkcyjnego do automatycznego nawijania kompensatorów pozwoliło na zwiększenie wydajności produkcyjnej dzięki czemu można było sprostać praktycznie każdej ilości zamówień. Przyczyniło się także do wzrostu konkurencyjności produktu na rynku w wymiarze ekonomicznym (obniżenie kosztów produkcji pojedynczego kompensatora), jak również w wymiarze jakościowym – jeszcze lepsza jakość dostarczanego produktu.